Hacımirza Köyü

Hasretim adlı şiir

Ölursem gurbetde koymayin beni,
Vatan bana ben vatana hasretim,
Yirmidort yasinda buraya düstüm,
Sılam bana ben sılama hasretim.

Vilayetim sivas tüm köyler benim,
Sevdiklerim orda ecdadım olum,
Yabanci dediler gurbette büküldü belim,
Köyüm bana ben köyüme hasretim...

Vatan hasreti cıkmıyorki içimden,
Avrupa kapılarına geldik dar olan geçimden,
Bende pişman oldum yaptığım yanlış seçimden,
Sevdiklerim bana ben onlara hasretim....

Avusturyanın kokmuyorki gülleri,
Benim gibilere cennet gelir vatanımın çölleri,
was was diyorlar anlamadım dilleri,
Türkçem bana ben türkçeme hasretim...

Gündüzleri efkar geceleri hep merak,
Yeter hasretlik yakamı bırak,
Bitmeyecek bu hasretlik yollar cok ırak,
Anam bana ben anama hasretim....

Şair kocak gurbette kan ağlıyor,
Köyümün dereleri akıp cağlıyor,
Eyro denen para bizi burda bağlıyor,
Liram bana ben lirama hasretim

Yazar: Zekeriya KOÇAK

Köyüm Benim

Aldı köyden gurbet beni
Viran olmus tüm evleri
Atcukuru gözelcesi
Garip kalmis köyüm benim

Insan coktu civil civil
Calisirdik haril haril
Ne baba kaldi ne ogul
Terk edilmis köyüm benim

Karamikli catal pinar
köyde ücbes ihtiyar var
sanki köye olmus nazar
Hepyikilmis köyüm benim

Güldüm kopardilar beni
Düsündükce oldum deli
Taniyamadim evleri
Veran olmus köyüm benim

Yeni parmagin irmagi
Papar yolu körcimagi
Yazi bölük sigir yolagi
Hergün rüyam olur benim

Coragin cayirda sular
Nerde öküzler camizlar
Ekin yüklü o kanilar
Harap olmus yolun senin

Köprünün basina varsam
Papari piligi dolassam
Uzanip toragina yatsam
Belki ömrüm uzar benim

Unutamam bas öreni
Ömerin göz bitli ceyi
Kolan tarlanin tepeyi
Nerde hani bekcilerin

Süzülüyor corak dere
Attutulandan örene
Göl tarla saman yemeze
Ugramiyor yolun senin

Kömüs öldüren cukur tarla
Kirk altinlik asirada
Sürülerin tek kavakta
Sagil miyor artik senin

Karaca olan bayirinda
Sürülerin yok kayinlikta
Yaban deresi göboyunda
Yayilmiyor artik senin

Coragin bogazdan örene
Nalbantta cetin derede
Esme tarla camkertende
Cok hatiram kaldi benim

Cerkez kaya gögedigi
Verep tarla caliliyi
Alic alti dipziz gölü
Hep aklimda durur benim

Karavuz kurt tepesi
sirikli mayis deresi
Issizdir besik kayasi
Terk edilmis köyüm benim

Camiz gölü sariyaprak
Gelir icimden aglamak
Birgün alir kara toprak
Alin cenazemi benim

Mera olmus tarlalari
Issizdir domuz pinari
Terk edilmis yok oturani
hani o günlerin senin

Keci kalesi yilanli yüz
Kuru göller alicli düz
Yayan yolagi kalmis öksüz
Terk edilmis yolun senin

Karyatagi keklik pinari
Tekir cobanlar duragi
Saritas pasayatagi
Her uykumda rüyam benim

Nerde o eski edasi
Yastadir sorhun deresi
Agil yeri bal kayasi
Varmi simdi balin senin

Göllü biraz sapa
Selam durur kabak tepe
Kayalcalar sanki küpe
Nerde edan nazin senin

O evliya pinarinda
Ah icsem sularini
Yatak yeri kale ardi
Nerde hani coban larin

Sulon yurdu baya dala
Kale dibi kizlar ala
Kusak kaya seki tarla
Bak neolmus halin senin

Degirmen yolu eski kale
Mola versem nigdelide
O eski günlerin nerde
Dertli akar suyun senin

Gayet yanik dayanmaz öz
Ibikdere findikli göz
Suyun icsem binkez
Izdirabim dinmez benim

Bakacak maltepesin de
Bakacagin zirvesinde
Kürt yurdunun gözesinde
Cok hatiram kaldi benim

O daglari görüp gecsem
Tekirin bogazdan gecsem
Osman pinarindan icsem
Mutlu eder suyun beni

Aci su üsüyün pinari
Cagliyor sakin sulari
Kizinalek ikiz puru
Hep aklimda durur benim

Bitmez bunlar saya saya
Atolugu körögün yatagi
Suludamlar yalak kaya
Hep aklimda durur benim

Götepe sahna marasi
Icimde hasret yarasi
Tilki deligi ayderesi
Hic aklimdan cikmaz benim

Hasretim bülbül sesine
Baltacigin gözesine
Karkalan dereside
Varmi bilmem karin senin

Nerde o gelinler kizlar
Ganilardan cikan tozlar
Dam üstünde insanlar
Hep mazinde kaldi senin

Iste gercek iste durum
Yolu gariptir avgunun
Köyebakar orta burun
Ahh bükülmüs belin senin

Budertlere derman gerek
Icimden geldi söylemek
Nasip olurmuki gimek
O köyüme artik benim

Odaglarin sümbülünü
Gurbet bitirdi ömrümü
KOCAK tatarsa ölümü
O köyüme gömün beni

Yazar: Abdurrahman KOÇAK

Başa Dön